Trochę o Tapingu…

Maj 22, 2018

Historia Kinesiotaping.

Metoda została stworzona w 1979 roku przez japońskiego chiropraktyka dr Kenso Kase. Jako chiropraktyk nie mógł on stosować lekarstw, czy zabiegów operacyjnych, więc poszukiwał naturalnego sposobu na zmniejszenie bólu. Kierując się ideą mówiącą, że nasze receptory bólowe zlokalizowane są pomiędzy skórą właściwą, a powięzią, czyli pierwszą i drugą warstwą skóry, zaaplikował w miejscu bólu specjalne plastry.

Miały one na celu zapewnienie swobodnego zakresu ruchowego i poprawę krążenia, by umożliwić organizmowi samoleczenie się. Plastry zredukowały ból, zmniejszyły obrzęk i pomogły uregulować ciśnienie płynów ustrojowych. Dr Kase zaczął badać działanie Kinesio Taping wśród zapaśników sumo. Ich aktywność sportowa naraża stawy na ogromne obciążenia, przez co często dochodzi do urazów w obrębie kolan, stawów skokowych, czy kręgosłupa. Stosowanie plastrów przyniosło rewelacyjne efekty i dzięki uzyskanej od sportowców pochlebnej opinii Kinesio Taping został przyjęty ciepło i z wielkim zainteresowaniem w wielu środowiskach.

Musiało minąć jednak wiele czasu żeby metoda została uznana za wzorcową przez lekarzy i terapeutów. Przez pierwsze 10 lat Kinesiotaping był stosowany głównie przez akupunkturzystów, masażystów shiatsu czy chiropraktyków. Pierwszą grupą pacjentów, którym aplikowano Kinesio Taping byli chorzy na zwyrodnienia stawów. W Europie Kinesiotaping pojawił się w dopiero w 1996 roku. Obecnie, zyskujący niezwykle pozytywne opinie Kinesiology Taping, odnosi wielkie sukcesy w środowisku medycznym, rehabilitacyjnym, a nawet weterynaryjnym. Największą popularność Kinesiotaping ma jednak wśród sportowców gdzie stosowanie go stało się wręcz modne.

Dziś Kinesio Taping uznawane jest za jedną z popularniejszych metod rehabilitacyjnych stosowanych chętnie przez certyfikowanych trenerów sportowych, terapeutów zajęciowych, lekarzy chiropraktyków, terapeutów i masażystów, jak i lekarzy medycyny, głównie ze względu na jej skuteczność, bezpieczeństwo stosowania i łatwość aplikacji. Ogromny rozkwit metody Kinesio Taping nastąpił po Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie w 2008 roku, gdzie amerykańska siatkarka plażowa Kerri Walsh zagrała w meczu oklejona jasnoniebieskimi taśmami. Kolejni sportowcy lawinowo zaczęli stosować plastry, a podczas obecnych wydarzeń sportowych trudno dostrzec kogoś, kto jeszcze nie ma na sobie popularnych Tapeów, bez znaczenia czy jest to mecz tenisa, zawody pływackie, pojedynek judo, czy mecz siatkówki.

 

Chcesz wiedzieć więcej? Zapraszam – www.taping-online.pl

 

Właściwości plastra i użytkowanie go przez pacjenta.

Plaster ma ciężar właściwy i elastyczność zbliżoną do skóry ludzkiej. Jego rozciągliwość wynosi około 130-140%. Jest wykonany z bawełny o specjalnym utkaniu. W taśmie zawarty jest hipoalergiczny klej akrylowy, który aktywuje się pod wpływem ciepła skóry.

Plaster przepuszcza powietrze i wilgoć, więc nie podrażnia naskórka. Standardowo aplikację można nosić od kilku nawet do kilkunastu dni, a po zdjęciu jej, na skórze nie powinno być żadnych śladów użytkowania (czasem mogą pozostać resztki kleju). Kinesiotaping w żaden sposób nie utrudnia życia pacjenta. Można w nim uprawiać sport, kąpać się, a nawet pływać na basenie. Taśmy nie krępują ruchów, a ich użytkowanie jest dla pacjenta bardzo komfortowe. Plaster jest przepuszczalny nawet dla pojawiających się na skórze kropel potu.

Rzadko może dojść do odczuć swędzenia, lub pieczenia pod plastrem, wtedy aplikacja powinna zostać usunięta, ponieważ skóra została podrażniona i brak interwencji może doprowadzić do infekcji i ran.

W skład plastra nie wchodzą żadne leki, ani inne substancje dodatkowe poza bawełną i akrylem.

 

Chcesz wiedzieć więcej? Zapraszam – www.taping-online.pl

 

Podstawy naukowe Kinesiotapingu.

• Bezpośrednie sensoryczne (czuciowe) działanie na skórę i powięź

• Zwiększenie odległości pomiędzy powięzią, a skórą właściwą

• Aktywacja endogennego (wewnętrznego) systemu znieczulenia organizmu poprzez wpływ na włókna nerwowe typu alfa i beta.

• Zmniejszenie aktywności komórek Ruffiniego – receptorów bólu i czucia głębokiego

• Aktywacja osłabionych mięśni – poprawa ich zakresu ruchu oraz siły

• Redukcja napięcia mięśniowego

• Stabilizacja stawów, poprawa czucia głębokiego w ich obrębie

• Korekcja ułożenia stawu • Wzmożenie mikrokrążenia – przepływu krwi w oklejanej okolicy

• Aktywacja układu limfatycznego – poprzez zwiększenie odległości między powięzią, a skórą właściwą

• Zwiększenie przepływu limfy

• Redukcja stanów zapalnych, obrzęków i krwiaków

• Kinesiology Taping jest metodą łączącą „zachodnią” koncepcję medyczną z medycyną wschodu – aktywacja meridianów (kanałów) energetycznych organizmu

 

Wskazania do terapii.

• Przeciążenia stawów, mięśni, więzadeł (wszelkie zespoły kliniczne takie jak: bóle krzyża, zamrożone barki, łokcie tenisisty, bóle karku, zespół pasma biodrowo-piszczelowego itp.)

• Spastyczność mięśniowa

• Osłabienie siły mięśniowej

• Naderwania, naciągnięcia więzadeł i ścięgien

• Skręcenia, zwichnięcia stawów

• Korekcja postawy ciała, korekcja ustawienia stawu

• Przykurcze mięśniowe

• Bóle migrenowe

• Obrzęk limfatyczny

• Krwiaki

• Blizny

Chcesz wiedzieć więcej? Zapraszam – www.taping-online.pl

Posted in Artykuły by Marek Purczyński | Tags: